นักวิจัยประจำบ้าน
ลูกบิดประตู ฝากระปุกขนม รีโมท ทุกอย่างถูกศึกษาหลักการทำงานอย่างเงียบ ๆ เรียกแล้วไม่มาไม่ใช่การเมิน แต่กำลังคำนวณอยู่ว่าคุ้มค่าที่จะลุกหรือไม่ พอตัวเลขลงตัวเมื่อไรก็มา
ในบ้าน
น้องนั่งอยู่ริมหน้าต่างแล้วมองข้างนอกไปเรื่อย ๆ หรือไม่ก็ก้มดูชิ้นส่วนที่ขยับได้ในของเล่น น้องไม่ได้มองผ่าน ๆ แต่อยากรู้จริง ๆ ว่าสิ่งนี้ทำงานอย่างไร ลูกบิดประตู ฝากล่องขนม รีโมต ทุกอย่างอยู่ในรายการที่ต้องศึกษา ถ้ามีอะไรให้แกะสักชิ้น น้องจะอยู่กับมันได้นานกว่าที่คนเลี้ยงอยู่กับงานของตัวเอง
นอกบ้าน
ระหว่างเดินเล่น ที่นั่งที่ดีที่สุดคือข้างขาของคนเลี้ยง เจอน้องหมาตัวอื่นน้องก็ไม่วิ่งเข้าไปทันที แต่ยืนดูอยู่นานพอสมควร ดูว่าตัวนั้นขยับอย่างไร ท่าทางแบบไหน หางบอกอะไร แล้วจึงค่อยเดินเข้าไปทีละนิด น้องจะเล่นด้วยก็ต่อเมื่อเข้าใจแล้วว่ากำลังเล่นอยู่กับใคร ก่อนหน้านั้นคือเวลาเก็บข้อมูล
กับคนเลี้ยง
อยู่ด้วยกันไปสักพัก คนเลี้ยงจะเข้าใจเองว่าที่เรียกแล้วน้องไม่มาทันที ไม่ใช่เพราะไม่ได้ยิน แต่กำลังคำนวณอยู่ว่าคุ้มไหมที่จะลุก ไม่ได้ช้า แค่รอจนกว่าจะเข้าใจครบทุกด้าน พอตัวเลขลงตัวน้องก็มา อยู่ไปนาน ๆ คนเลี้ยงจะจับได้ว่าตัวเองเริ่มอธิบายเหตุผลให้สิ่งมีชีวิตที่ไม่เคยตอบกลับฟัง
ต่างกันตัวอักษรเดียว
แบบที่ต่างจากแบบนี้เพียงตัวอักษรเดียวจากสี่ตัว ถ้าผลลัพธ์ยังรู้สึกไม่ตรงนัก ลองเทียบกับสี่แบบนี้ดู
แบบอื่น
นี่คือการดูโหงวเฮ้งและประเภทบุคลิกเพื่อความสนุก เป็นการจัดประเภทที่เราคิดขึ้นเอง และไม่ได้อ้างว่ามีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ รูปไม่ถูกอัปโหลด และวิเคราะห์อยู่ในเบราว์เซอร์นี้เท่านั้น